تلاش اسراییل برای خاموشی رسانه‌ها

به گزارش رو نیوز به نقل از خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب_ الناز رحمت نژاد: تعداد کل شهدای خبرنگار در حمله رژیم اشغالگر به غزه از آغاز نبرد طوفان الاقصی به ۲۴ تن رسید.

اسامی چهره‌های رسانه‌ای که در حملات اخیر رژیم صهیونیستی به نوار غزه جان خود را از دست دادند، عبارت هستند از: محمد عماد لبد، احمد شهاب، محمد الصالحی، محمد فایز ابو مطر، هشام النواجحه، ابراهیم لافی، سعید الطویل، محمد جرغون، اسعد شملخ، محمد ابو رزق، سلام میمه، حسام مبارک، عصام بهار، عبد الهادی حبیب، محمد بعلوشه، خلیل ابو عاذره، سمیح النادی، محمد ابو علی و رشدی السراج.

سلمی مخیمر، سائد الحلبی، أحمد أبو مهادی، جمال الفقعاوی و «دعاء شرف» از رادیو «صوت الاقصی» پنج خبرنگاری هستند که از آغاز نبرد طوفان الاقصی به صف همرزمان شهیدشان پیوسته‌اند. دعاء شرف به همراه «عبیده» فرزند کوچکش به شهادت رسید.

محمد عماد لبد در حمله جنگنده‌های صهیونیستی به محله شیخ رضوان در غزه به شهادت رسید. وی خبرنگار مؤسسه رسانه‌ای الرساله بود.

بر اساس اطلاعیه گروه آزادی مطبوعات فلسطین (MADA) و کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران خاورمیانه و شمال آفریقا (JSC)، ابراهیم لافی؛ عکاس عین‌مدیا در گذرگاه بیت‌حانون غزه به شهادت رسید در حالی که نضال الوحیدی؛ عکاس شبکه النجاح و هیثم؛ عکاس عین مدیا و خبرنگار دیگری به‌نام عبدالواحد نیز به‌عنوان مفقودین این حمله وحشیانه اسرائیل یاد شده است.

سناریوی کشتار اهالی رسانه در نتیجه حمله رژیم صهیونیستی زمانی دردآورتر می‌شود که تصویر ۳ کودک شهید به‌نام‌های هادی، شام و علی را می‌بینیم که به‌همراه مادرشان سلام میما؛ روزنامه‌نگار و پدرشان در نتیجه حمله هوایی اسرائیل که خانه‌شان را بر سرشان خراب کرد، شهید شده‌اند. سلام میما و همسرش محمد المصری و سه فرزندشان، هادی، علی و شام، هنگامی که نیروهای اسرائیلی خانه آنها را در اردوگاه جبالیا، واقع در شمال نوار غزه، بمباران کردند، به شهادت رسیدند.

خبرنگاران غیرنظامی هستند و نباید مورد هدف قرار گیرند! این نخستین باری نیست که رژیم صهیونیستی اقدام به بازداشت و قتل روزنامه‌نگاران می‌کند، ۱۱ می ۲۰۲۲ نیز «شیرین ابوعاقله» خبرنگار شبکه خبری الجزیره قطر به ضرب گلوله نظامیان صهیونیستی و به هنگامی که در حال پوشش صحنه یورش اشغالگران به اردوگاه جنین بودند به شهادت رسید.

شیرین ابوعاقله خبرنگار فلسطینی آمریکایی بود که به مدت ۲۵ سال در شبکه عربی زبان الجزیره فعالیت می‌کرد. او یکی از خبرنگاران فعال در خاورمیانه بود که که اخبار مرتبط با فلسطین را پوشش می‌داد. در ۱۱ مهٔ ۲۰۲۲ در حالی که مشغول پوشش اخبار حمله نیروهای ارتش اسرائیل به شهر جنین در کرانه باختری بود مورد هدف نیروهای اسرائیلی قرار گرفت و به دلیل اصابت گلوله به سر جان باخت. سفیر آمریکا در اسرائیل با توجه به اینکه شیرین ابوعاقله دارای تابعیت آمریکا بود، خواهان انجام تحقیقات در رابطه با نحوه مرگ وی شد.

با وجود گزارش‌های اولیه از سوی همکاران ابوعاقله که سربازان اسرائیلی را متهم می‌کردند، اسرائیل مسئولیت در مرگ او را انکار و ستیزه‌جویان فلسطینی را مسبب آن خواند. اسرائیل بعدها مدعی شد او ممکن است از سوی هر یک از طرفین کشته شده باشد و در ۵ سپتامبر اعتراف کرد او احتمالاً «به صورت تصادفی» مورد اصابت نیروهایش قرار گرفته ولی از تحقیق جنایی خودداری کرد.

ابوعاقله خبرنگار شبکه عرب زبان الجزیره زمانی که به شهادت رسید، به یک جلیقه ضد گلوله و یک کلاه ایمنی خبرنگاری مجهز بود، هیچ رزمنده فلسطینی نزدیک این خبرنگار نبود و سربازان صهیونیستی در فاصله حدود ۲۰۰ متری وی مستقر بودند در حالی که صهیونیست‌ها مدعی شدند که وی با «شلیک اشتباه» کشته شد.

پیکر شیرین ابوعاقله در ۱۳ مه ۲۰۲۲ مصادف با ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱ در شرق اورشلیم از بیمارستان سن جوزف به سمت باب الخلیل با حضور هزاران نفر که عده‌ای از آن‌ها پرچم فلسطین را در دست داشتند برگزار شد. پلیس اسرائیل با حمله به این مراسم و سرکوب عزاداران با استفاده از باتون و نارنجک‌های صوتی، موجب برهم خوردن مراسم و مجروح شدن ده‌ها تن از شرکت کنندگان در این مراسم شد. از سوی دیگر پلیس اسرائیل می‌گوید زمانی دست به حمله زد که عزاداران به سوی آنها سنگ انداخته بودند. هلال احمر فلسطین اعلام کرد در این حمله ده‌ها نفر زخمی شدند.

زینه الحلوانی دختر خبرنگار فلسطینی ساکن قدس، روزی که دستگیر شد به خاطر لبخند بر روی چهره‌اش با دست و پای بسته، معروف شد.

این خبرنگار فلسطینی که در زندان صهیونیستی اسیر بوده است بعد از آزادی اش لحظاتی را که در زندان‌های رژیم اشغالگر مشاهده کرده از این صحنه‌ها به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و خود نیز با روایت آن گریه می‌کند؛

با چشم خود دیدم که کودکان اسیر فلسطینی در زندان‌های رژیم صهیونیستی شب‌ها گریه می‌کنند و مادران خود را می‌خواهند، من زمانی که بازداشت بودم مقابل بازداشتگاه ما بخش کودکان زندانی شده بود. من در میان آن‌ها زیر ۱۱ سال هم دیدم. نیمه شب کودکان فریاد می‌زدند و مادرانشان را می‌خواستند و گریه می‌کردند. به خدا قسم هر زمان که به یاد این کودکان اسیر می‌افتم اشک‌هایم جاری می‌شود و گریه می‌کنم. خدا را شکر که از آنجا بیرون آمدم و دیگر این صحنه‌ها را نمی‌بینم. اما هنوز نگران کودکانی هستم که در بازداشتگاه‌ها هستند. خدا را شکر که من فقط چند روز بازداشت بودم.

آیا این کودکان در بازداشتگاه‌ها حقوق بشر ندارند؟ آیا سازمان دیده بان حقوق بشر نباید اقدامی برای آزادی این کودکان انجام بدهد؟ من قبل از اینکه خبرنگار باشم فرزند قدس هستم و باید از آن دفاع کنم. چرا مرا به چیزهایی متهم می‌کنند که وظیفه دارم آن را انجام بدهم، زیرا من یک شهروند فلسطینی هستم. چرا به من تهمت می‌زنید، از قبل از انتفاضه یعنی حتی قبل از ماه مبارک رمضان قلب همه جوانان برای قدس می‌تپید هنوز هم می‌تپد.